===============================================================================

นี่คือ trip แรกหลังจากทำงานได้ปีกว่าๆ(ถ้าจำไม่ผิด) หลังจากที่นัดกับเพื่อนที่ทำงานที่ชลบุรี ก็ตัดสินใจแพ็คกระเป๋าออกเดินทางจากดินแดนแห่งขุนเขาสู่ท้องทะเลกว้างแห่งภาคตะวันออกของไทย…

ต้องใช้ความพยายามกันพอสมควร ในอันที่จะขูดความทรงจำเมื่อปี 2005 ออกมาจากซอกกะโหลกของตัวเอง ถึงแม้ปีนั้นจะมีความทรงจำดีๆเกิดขึ้นอย่าง อาทิ ทีมรักคว้าแชมป์ UCL ได้สำเร็จและเป็นการคว้าแชมป์แบบ ปาฏิหารย์, มหัศจรรย์ หรืออะไรก็แล้วแต่พอใจจะเรียก

ตอนนั้นออกเดินทางโดยสายการบินแอร์เอเชียจากเชียงใหม่ไปลงดอนเมือง แล้วไปต่อรถทัวร์ที่หมอชิตอีกทอด ไปลงที่ศรีราชา หลังจากนั้นก็ให้เพื่อนมารับ ตอนนั้นมันยังใช้ BMW ‘อีส้ม’ E30 คันสีส้มๆอยู่เลย ขณะที่พ.ศ.นี้เปลี่ยนเป็น Lancer โฉม 2007 เรียบร้อยโรงเรียนมิตซูบิชิ มอเตอร์ จำกัด… หลังจากเตรียมสัมภาระที่หอเพื่อนเสร็จ ก็ออกเดินทางไปยังเกาะช้างกัน โดยพาหนะ 2 คัน ซึ่งเป็นรถของพี่ที่มิตซูทั้งหมด เพราะเกินกำลังของอีส้ม คาดว่าถ้าขับไปคงสิ้นลมกลางทาง…

เรือเฟอร์รี่พาเราและรถอีกสองคันข้ามจากท่าเรือไปจนถึงเกาะช้าง ไม่น่าเชื่อว่า trip นี้ทั้ง trip 6 คนมีกล้องถ่ายรูปของผมแค่อันเดียวเอาสรุปแล้วคนถ่ายก็เลยทำหน้าที่ถ่ายอย่างเดียว ไม่ค่อยด้อยู่ในกล้องกับเขา

เกาะช้างจัดเป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับสองรองจากเกาะภูเก็ต ซึ่งผมที่ยังไม่เคยไปเยือนภูเก็ตก็จินตนาการความใหญ่ของมันไม่ออก แต่เรื่องความสูงของภูเขาแล้ว เกาะช้างน่าจะเฉือนอยู่นิดๆ สภาพทั่วๆไปของเกาะช้างก็คงเหมือนๆเกาะต่างๆในเมืองไทย ที่มักจะขาดการจัดระเบียบที่ดี แต่เท่าที่เห็นมันดีกว่าสมุยเยอะเลยครับ เพราะสมุยนั้นอุดมไปด้วยบ้านพักตากอากาศที่อยู่บนไหล่เขาที่ไม่น่าจะขึ้นไปสร้างบนนั้นได้ คิดแล้วน่าเศร้าเหลือเกิน

ที่พักที่เราเลือกนั้นราคา 1300 บาทต่อคืนแบบนอนได้ไม่อั้นเพราะมันเหลืออยู่หลังเดียวพอดี ก็เลยตกลงเลือกที่นี่เลย หลังจากเก็บสัมภาระเรียบร้อยแล้วก็ขับรถเที่ยวกันตามหาดอื่นๆ และแวะซื้อของฝาก

ที่ลืมไม่ได้เลยสำหรับตัวผมคือการลิ้มลองกาแฟของที่ๆไปเที่ยวทุกๆที่… ชายหาดที่เกาะช้างไม่ค่อยสวยเลยครับ หาทำยาค่อนข้างยาก จะเป้นเพราะผมยังไปไม่ทั่วทุกหาดด้วยล่ะมั้ง แต่ที่ที่เราพักอยู่ก็ถือว่าใช้ได้ รีสอร์ทข้างๆกำลังสร้างลานยื่นเข้าไปในหาด เราเลยไปนั่งเต๊ะท่าถ่ายรูปกัน เพื่อนแซวเรื่องขาตั้งกล้องว่ากว่าเอ็งจะถ่ายได้แต่ละรูปมันนานเหลือเกิน เซตอยู่นั่นล่ะ

ตกเย็นเช่าเรือคยัคพายไปเกาะข้างๆครับ จำได้ว่าเป็นเกาะเล็กๆ เลยโชว์พาวพายรอบๆเกาะ หนุกดีครับ ไม่ได้ติดกล้องไปด้วยเพราะกลัวเปียก กล้ามขึ้นเยอะเลย นี่คือสภาพภายในบ้านที่เราจะใช้เป้นที่กิน นอน และเอ่ออ… ตีดัมมี่กัน คืนนี้ 55 สภาพดีเกินคาด แม้จะไม่ได้อยู่ติดริมทะเลก็ตาม แต่บรรยากาศโดยรวมน่ะใช้ได้เลยครับ สั่งอาหารจากครัวของที่รีสอร์ทเองนี่แหละครับ น่าทานมากเลย กินเสร็จก็จั่วไพ่กัน เล่นกันแบบใครแพ้ยกซดน่ะครับ…

สภาพผู้แพ้ก็อย่างที่เห็น… ดูไม่จืดเลย เอิ๊กๆ วันต่อมา ก็ได้เวลากลับแล้วครับ เพราะมีเวลาจำกัดกัน บวกกับไม่มีที่ให้เที่ยวแล้ว ไม่ใช่ว่าเที่ยวกันครบหมดแล้ว แต่เพราะไม่รู้จะไปเที่ยวไหนดี เนื่องจากกรุ๊ปนี้ไม่นิยมการท่องเที่ยวแบบสมบุกสมบันกันเท่าไหร่ ไอ่ครั้นจะไปเดนป่าขึ้นเขาก็คงจะไม่เข้าที เลยต้องเก็บของกลับกันในวันที่สองนี่เอง

ทั้งหมดนี้คือเรื่องเล่าที่มีมาจากทริปเกาะช้าง เมื่อเดือนธันวาคมปี 2005 และถือเป็นการเปิดประตูสู่โลกแห่งการท่องเที่ยวของตัวเอง ที่ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะท่องไปในดินแดนขวานทองได้มากขึ้นไปอีก… พบกันใหม่ กับทริปดอยอินทนนท์ครั้งที่ 3 ทริปแรกกับเพื่อนร่วมงานที่ไม่น่าเชื่อว่าจะรวมกันไปด้วยกันได้เยอะขนาดนั้น… ===============================================================================

================================================================================